Ένα παιχνίδι που δεν πρέπει να μάθεις ποτέ αν θες να κερδίσεις!!! The Game

Ένώ έπαιζα αυτό το παιχνίδι για 45 χρόνια χωρίς να το γνωρίζω, το έμαθα μόλις χθές…και έχασα!!!! Τόσα χρόνια πήγαν στράφι!!!! 🙁

Αν θέλεις να οδηγηθείς προς την ήττα , συνέχισε να διαβάζεις…

Φαντάσου ένα παιχνίδι που δεν έχει πίνακα, ζάρια, κάρτες ή πιόνια. Ένα παιχνίδι που παίζεται εξ ολοκλήρου στο μυαλό σου, χωρίς να το καταλάβεις. Αυτό είναι το “The Game”, ένα από τα πιο παράξενα και ενδιαφέροντα νοητικά παιχνίδια που έχουν ποτέ επινοηθεί. Η ιδέα του είναι απλή, αλλά η εφαρμογή του μπορεί να οδηγήσει σε ατελείωτες στιγμές έκπληξης και διασκέδασης.

Οι κανόνες του “The Game” είναι τόσο απλοί όσο και παράδοξοι: από τη στιγμή που μαθαίνεις για την ύπαρξή του, γίνεσαι αυτόματα παίκτης. Ο στόχος σου είναι να μην σκέφτεσαι το παιχνίδι. Αλλά, κάθε φορά που το σκέφτεσαι, χάνεις και πρέπει να το ανακοινώσεις. Μπορεί να φαίνεται εύκολο στην αρχή, αλλά σύντομα θα διαπιστώσεις πόσο δύσκολο είναι να μην σκέφτεσαι κάτι που απαγορεύεται να σκέφτεσαι.

Από τη δεκαετία του 1990, το “The Game” έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, μεταδίδοντας τον απλό και ελκυστικό του κανόνα από στόμα σε στόμα και μέσω των κοινωνικών δικτύων. Έχει γίνει ένα νοητικό φαινόμενο που μπορεί να ξεκινήσει οποιαδήποτε στιγμή, οπουδήποτε, και να προκαλέσει γέλιο και απογοήτευση σε ίσες δόσεις.

Καλωσορίσατε στο “The Game”. Μόλις μάθατε για αυτό, έχετε ήδη ξεκινήσει να παίζετε. Προσπαθήστε να μην το σκεφτείτε… και καλή τύχη!

Το ακριβές σημείο εκκίνησης του “The Game” δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο, καθώς οι αναφορές για την προέλευσή του ποικίλλουν. Ωστόσο, γενικά θεωρείται ότι ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, παρά το ότι ορισμένες αναφορές το τοποθετούν στη δεκαετία του 1980.

Μία από τις πρώτες γνωστές αναφορές του παιχνιδιού προέρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου φοιτητές και νέοι άρχισαν να παίζουν και να διαδίδουν το παιχνίδι μεταξύ τους. Η διάδοση του παιχνιδιού ήταν κυρίως προφορική και μέσω των κοινωνικών δικτύων πριν από την εποχή του Διαδικτύου.

Οι κανόνες του παιχνιδιού και η ιδέα του να “χάνεις” μόλις το σκεφτείς ήταν αρκετά ελκυστικά για τους ανθρώπους, καθώς πρόκειται για ένα παιχνίδι που παίζεται νοητικά και μπορεί να περιλαμβάνει οποιονδήποτε ανά πάσα στιγμή.

Με την εξάπλωση του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το “The Game” κέρδισε παγκόσμια δημοσιότητα. Ιστοσελίδες, φόρουμ και κοινωνικά δίκτυα βοήθησαν να μεταδοθούν οι κανόνες του παιχνιδιού σε ευρύτερο κοινό, οδηγώντας σε μια παγκόσμια συμμετοχή και αναγνώριση.

Εν τέλει, η γοητεία του “The Game” έγκειται στην απλότητά του και στην αλληλεπίδραση μεταξύ των παικτών, που το καθιστά ένα διαρκώς επεκτεινόμενο νοητικό παιχνίδι χωρίς όρια.

Κανόνες

1. Όλοι παίζουν “The Game”: Από τη στιγμή που μαθαίνεις για την ύπαρξη του παιχνιδιού, γίνεσαι αυτόματα παίκτης.
2. Όταν σκέφτεσαι το “The Game”, χάνεις: Κάθε φορά που σκέφτεσαι το “The Game”, έχεις χάσει.
3. Πρέπει να ανακοινώσεις ότι έχασες: Όταν χάνεις, πρέπει να το ανακοινώσεις λέγοντας “I lost the game” (ή στη γλώσσα σου, π.χ. “Έχασα το παιχνίδι”). Συνήθως, αυτό οδηγεί σε άλλους ανθρώπους γύρω σου να σκεφτούν επίσης το “The Game” και να χάσουν.
4. Ξεκινάς ξανά μετά από λίγα λεπτά: Μετά από μια περίοδο λήθης, οι παίκτες θεωρούνται ότι έχουν “ξεχάσει” το παιχνίδι και συνεχίζουν να παίζουν μέχρι να το σκεφτούν ξανά.
5. Δεν υπάρχει τρόπος να κερδίσεις οριστικά: Ο στόχος είναι να αποφύγεις να σκεφτείς το παιχνίδι για όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά αργά ή γρήγορα θα το σκεφτείς και θα χάσεις.

οπότε…

εάν δεν ήξερες την ύπαρξη αυτού του παιχνιδιού..

Συγχαρητήρια, μόλις ξεκίνησες να το παίζεις…και επίσης μολις έχασες 😀

Πάμε για τον επόμενο γύρο….μέχρι να το ξανασκεφτείς…!!!

Jendi